In maart 2025 keek ik voor het eerst serieus naar mijn jaaroverzicht. Niet naar de leuke dingen — naar het saaie deel: de bedragen die elke maand op dezelfde dag afgaan zonder dat ik er nog naar kijk. Ik telde ze op en kwam op 1.412 euro per maand aan vaste lasten. Op een inkomen dat per maand verschilt, is dat het bedrag dat je sowieso moet ophoesten. Dat vond ik te hoog.
Ik heb er één weekend voor uitgetrokken. Zaterdag inventariseren, zondag bellen en opzeggen. Aan het eind van die zondag stond er 1.225 euro. Een verschil van 187 euro per maand, oftewel 2.244 euro op jaarbasis. Hieronder staat waar het vandaan kwam — inclusief de posten waar niks te halen viel, want die zijn net zo leerzaam.
Zaterdag: alles op tafel
Ik heb geen ingewikkeld systeem gebruikt. Ik heb mijn bankafschriften van twaalf maanden geëxporteerd en elke terugkerende afschrijving op een A4 gezet. Drie kolommen: wat, hoeveel per maand, en wanneer het contract afloopt. Die laatste kolom is de belangrijkste, en juist die wist ik bij de helft van de posten niet.
Wat eruit kwam:
| Post | Per maand |
|---|---|
| Huur | € 895 |
| Energie (stroom + gas) | € 164 |
| Internet + tv | € 52 |
| Mobiel | € 31 |
| Zorgverzekering | € 138 |
| Inboedel + aansprakelijkheid | € 21 |
| Gemeentelijke belastingen | € 38 |
| Sportschool | € 34 |
| Streaming (drie diensten) | € 27 |
| Overig (cloudopslag, tijdschrift, goede doelen) | € 12 |
Alleen al dat overzicht was confronterend. Drie streamingdiensten, waarvan ik er één in geen half jaar had geopend. Een tijdschriftabonnement uit 2022. Cloudopslag waarvan ik het gratis alternatief allang gebruikte.
Zondag: van boven naar beneden
Ik ben begonnen bij het grootste bedrag, want daar zit per definitie de meeste ruimte. Dat klinkt logisch, maar de neiging is om te beginnen bij de posten die makkelijk zijn — de streamingdienst van 8 euro. Die opzeggen voelt goed en levert weinig op.
Energie: €41
Mijn contract was in november stilzwijgend verlengd tegen het modelcontracttarief, wat zo ongeveer het duurste is dat er bestaat. Ik ben gaan vergelijken op mijn eigen jaarverbruik — 2.100 kWh en 780 m³ — en niet op de voorbeeldhuishoudens die vergelijkers standaard invullen. Dat scheelde 41 euro per maand. Hoe die overstap ging en waar ik toen op lette, schreef ik later uit in Energiecontract afgelopen: vast, variabel of dynamisch?.
Internet en tv: €22
Dit was de pijnlijkste. Ik betaalde 52 euro voor een pakket met televisie dat ik nooit gebruik — we kijken alles via de laptop. Ik had het bij verhuizing in 2021 afgesloten en er sindsdien niet meer naar gekeken, terwijl het tarief er elk jaar een paar euro bij kreeg.
Zorgverzekering: €19
Ik had een aanvullende dekking voor fysiotherapie die ik in drie jaar één keer had gebruikt, en een tandartsdekking waar ik jaarlijks meer premie voor betaalde dan ik aan controles kwijt was. Beide eruit. Let op: dit kan alleen per 1 januari, dus dit was een aantekening voor december, geen directe besparing.
Abonnementen: €35
Twee streamingdiensten, het tijdschrift en de cloudopslag. Samen 35 euro per maand voor dingen die ik niet miste. De sportschool heb ik laten staan — daar kom ik wel, en 34 euro voor twee keer per week vind ik prima besteed. Besparen is geen wedstrijd in wie het laagste bedrag haalt.
Mobiel: €14
Mijn bundel was 15 GB, mijn verbruik gemiddeld 4 GB. Overgestapt naar een kleinere bundel bij een provider die van hetzelfde netwerk gebruikmaakt.
Waar niks te halen viel
Huur, gemeentelijke belastingen en de inboedelverzekering. Bij die laatste heb ik wel vergeleken, maar het verschil was drie euro per jaar en dat vond ik het papierwerk niet waard. Ook dat is een uitkomst.
Wat ik achteraf anders zou doen
Ik heb alles op één dag gedaan, en dat was te veel. Tegen zondagavond nam ik beslissingen op routine in plaats van op aandacht — bij de laatste twee posten heb ik gewoon de eerste optie genomen die goedkoper leek. Bij de mobiele bundel bleek dat later een provider met een slechtere dekking op mijn werkadres. Achteraf had ik het over twee weekenden moeten uitsmeren.
Het tweede: ik heb niet meteen de nieuwe einddatums in mijn agenda gezet. Dat heb ik een half jaar later alsnog gedaan, met een herinnering twee maanden vóór afloop. Want de manier waarop ik in die dure situatie was beland, was niet dat ik domme keuzes maakte — het was dat ik na de eerste keuze nooit meer keek.
En daarna?
Die 187 euro is niet op een spaarrekening beland, eerlijk gezegd. Een deel wel. Maar het belangrijkste effect was een ander: mijn minimale maandlast daalde, en daarmee het bedrag dat ik móét verdienen. Als zzp'er is dat een directer soort rust dan een hoger saldo. Sindsdien loop ik het lijstje elk jaar in januari door. Dat kost nu een avond, niet meer een weekend — de meeste posten staan er dan gewoon goed op.
