Ik heb drie budget-apps geprobeerd. Bij alledrie ging het hetzelfde: de eerste twee weken vulde ik alles netjes in, daarna raakte ik achterop, en in week vijf opende ik hem niet meer. Ik dacht dat ik gewoon niet gedisciplineerd genoeg was.
Inmiddels denk ik dat het aan de opzet lag. Een app die elke uitgave in een categorie wil hebben, vraagt dagelijks werk om iets te weten dat je maandelijks nodig hebt. Dat is de verkeerde frequentie.
Mijn budget past nu op één A4, ik werk hem één keer per maand bij en het kost me twintig minuten.
De vier blokken
Blok 1: wat er binnenkomt
Als zzp'er wisselt dat. Ik reken daarom niet met "mijn inkomen", maar met een basisbedrag: het laagste maandbedrag dat ik in de afgelopen twaalf maanden heb gehad. Bij mij is dat 2.150 euro. Alles daarboven is meevaller en heeft een eigen bestemming (zie blok 4).
Dit is de belangrijkste regel van mijn hele systeem. Zolang ik mijn vaste lasten en boodschappen binnen dat basisbedrag houd, kan er geen maand echt misgaan.
Blok 2: wat er sowieso afgaat
Alle vaste lasten, opgeteld tot één getal. Bij mij 1.225 euro. Ik heb ze een keer per jaar apart uitgesplitst — zie de vaste-lastencheck — maar in het maandbudget is het één regel. Meer detail heb ik niet nodig om te weten of het klopt.
Blok 3: wat ik zelf verdeel
Basisbedrag min vaste lasten is bij mij 925 euro. Dat verdeel ik in vier potjes:
| Potje | Per maand |
|---|---|
| Boodschappen | € 340 |
| Vrij te besteden (uit eten, cadeaus, kleding, leuke dingen) | € 250 |
| Jaarlijkse kosten (verzekeringen, belasting, tandarts) | € 135 |
| Sparen | € 200 |
Vier categorieën. Niet veertien. Ik hoef niet te weten of ik meer aan boeken dan aan koffie uitgeef — ik moet weten of het totaal klopt.
Blok 4: wat er extra binnenkomt
Alles boven het basisbedrag verdeel ik meteen bij binnenkomst: 60% naar de buffer, 20% naar de belastingrekening, 20% mag op. Die laatste twintig procent is niet uit vrijgevigheid — zonder die twintig procent hield ik het niet vol.
Wat ik één keer per maand doe
Op de eerste zaterdag: saldo's van de vier rekeningen opschrijven, kijken of er potjes zijn die structureel te krap of te ruim zijn, en de overboekingen doen. Twintig minuten.
Ik houd geen losse uitgaven bij. Dat heb ik één jaar wel gedaan om te weten waar mijn geld heen ging — en dat was heel leerzaam — daarover gaat Wat ik van een jaar uitgaven bijhouden heb geleerd — maar het is niets dat je permanent hoeft te doen. Je doet het één keer om te leren, daarna richt je het in.
Waarom één A4
Omdat de beperking je dwingt om te kiezen. Op een A4 passen geen veertig categorieën, dus je moet nadenken over wat er echt toe doet. En omdat een vel papier op de koelkast er ligt, en een app niet.
Werkt dit voor iedereen? Nee. Bij een vast salaris en een partner met wie je alles deelt, ziet het er anders uit. Maar het principe — zo weinig mogelijk regels, zo weinig mogelijk frequentie — is denk ik overdraagbaar.
